گذار تاریخی روحانیت: از حاشیهنشینی مشورتی به میدانداری اجتماعی
به گزارش رسانه مرام، استاد حجت الاسلام فلاحشیروانی در بخشی از صحبت های خود در دوره تربیتی دعوت مطرح کردند:
فرق بین روحانیت قبل از انقلاب و بعد از انقلاب مانند فرق بین مددکاری با مشاوره است؛ روحانیت قبل از انقلاب نقش مرجعیت داشت و همچون مشاور در امور شرعی و اعتقادی به او مراجعه می کردند ولی روحانی بعد از انقلاب همچون مددکاری است که خودش برای حل مشکل مردم اقدام می کند. چون به سمت دین حداکثری حرکت کرده ایم.
پی نوشت رسانه مرام:
این تحلیل ژرفنگرانه استاد فلاح شیروانی از تحول نقش روحانیت، مبتنی بر نظریه «دین حداکثری» در گفتمان انقلاب اسلامی است که برآمده از اندیشهی امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظلهالعالی) میباشد. در این دیدگاه، روحانیون نه تنها متکفّل بیان احکام فردی که مسئول پیادهسازی اسلام ناب در تمامی سطوح اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی هستند.
این گذار از «مرجعیت مشاورهای» به «مددکاری فعال و پیشرو»، نمونهی عینی تجلی ولایت فقیه و نقش هدایتگری جامعالاطراف حوزههای علمیه در نظام جمهوری اسلامی است. همچنان که مقام معظم رهبری در منشور «حوزهی پیشرو و سرآمد» بر آن تاکید دارند.