سیره بزرگان حوزوی و دینی در نقد اندیشه و رفتار، نهایتِ اخلاق مداری بوده است
به گزارش رسانه مرام، صحبت های حجة الاسلام و المسلمین زمانیفرد را در رابطه با اینکه “سیره بزرگان حوزوی و دینی در نقد اندیشه و رفتار، نهایتِ اخلاق مداری بوده است” در ادامه میتوانید گوش فرادهید:
در نگرش دینی، «اخلاق» دارای گسترۀ بسیار وسیعی است؛ و بر همین اساس میتوان گفت: «تدین» یعنی «اخلاقمداری».
در عرصههایی که بهطور طبیعی زمینه و بستر بداخلاقی مهیاست ـ مثل عرصۀ نقد ـ توجه به اخلاق از اهمیت، ضرورت و اولویت بیشتری برخوردار است.
قرآن کریم در موعظه، از حسنهبودن سخن میگوید؛ اما در جدال، بر احسنبودن تأکید دارد؛ زیرا جدال، بستر درگیری است و از همین رو به رعایت اخلاق، نیاز بیشتری دارد.
«نقد بدون اخلاق»، یا همان «مراء»، بهجای «سازندگی»، «سوزندگی» خواهد داشت.
نمونههایی از اخلاق نقد در گفتار و رفتار مرحوم شرفالدین، آخوند خراسانی، مرحوم آیة الله حائری یزدی، علامه طباطبائی و علامه طهرانی …