جداسازی فیزیکی زیست اجتماعی طلاب از عامه مردم در قم، آسیب های جدی در سبک زندگی مردم داشته است
به گزارش رسانه مرام، حجت الاسلام احمدحسین شریفی به اثرات جداسازی فیزیکی روحانیت از مردم انتقاد کرده و اظهار داشت که:
یکی از بزرگترین اشتباهات ساختاری در شهر قم به شمار میآید، «جداسازی زیست طلاب علوم دینی با مردم» بوده است. اما محصور و محبوس کردن محل زیست اغلب طلاب علوم دینی و خانوادهها و فرزندان آنان را در مکانهای اختصاصی و بریده از مردم عادی و حتی دور از مرکز شهر، [یعنی «شهرک مهدیه» (با حصارهای دیواری و نگهبانهای ورودی و کاملاً جدای از بقیه شهر!) و «هزارههای پردیسان» (به گونهای که حتی هیچ کس نمیتواند و نمیباید منزل خود را به غیر طلبه اجاره دهد!) و …] یکی از اشتباهات مهلک ساختاری در تاریخ روحانیت میدانم!
به اعتقاد بنده، یکی از مهمترین عوامل دینداری و زیست دینی مردم قم از عصر ائمه اطهار سلام علیهم تا دوران معاصر، این بود که زیست دینی طلاب علوم دینی و خانوادههای آنان در کوچه و بازار، در مرآی و منظر یکایک مردم بود. روابط خانوادگی صمیمی با هم داشتند. بیش از آنکه از گفتار و سخنان و موعظههای مستقیم طلاب، دین و دینداری را بیاموزند، از رفتار و سبک زندگی آنان، اخلاق اسلامی و سبک زندگی اسلامی را میآموختند.
همسایهداری و خیرخواهی و اخلاق خانوادگی و اجتماعی طلاب را روزانه و به صورت مرتب میدیدند. اما الان حتی شهر قم نیز از مشاهده زیست عمومی طلاب علوم دینی بیبهره شده است! و نتیجه آن را به وضوح میتوان در تغییرات سبک زندگی مردم قم دید.